ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΣΧΟΛΙΑ
"Πιπέρι" σ'αυτόν που είπε ότι η δουλειά είναι ντροπή!

12 Αύγουστος 2018

Ορισμένοι αναγνώστες μας μας αντέτειναν ότι ήμασταν υπερβολικά αυστηροί και μόνο που αναφέραμε ότι οι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι Δ.Πλατής, Λ.Οικονόμου και ενδεχομένως η Δ. Κουμανάκου έγιναν επιχειρηματίες και ανέλαβαν τη διαχείριση των Visa Center (VC) ελληνικού ενδιαφέροντος στη Ρωσία, με σκοπό το προσωπικό οικονομικό κέρδος.

Μας κατηγόρησαν για μοχθηρία  και ζήλια γιατί αποφεύγουμε να συγχαρούμε εργατικούς ανθρώπους που θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται!

Φυσικά φίλοι μας, καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και αξίζουν θερμά συγχαρητήρια όσοι βγάζουν τίμια και με τον ιδρώτα του προσώπου τους το ψωμί τους.

Πρέπει όμως να εξηγήσουμε ορισμένα πράγματα:

Τα VC πρωτοεμφανίστηκαν ως ιδιωτική εταιρεία στη Μόσχα επί Κώστα Καραμανλή με αρμοδιότητα να συγκεντρώνουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, φωτογραφίες κλπ. για την χορήγηση βίζας στους Ρώσους τουρίστες, επιχειρηματίες και όσους άλλους επιθυμούσαν να ταξιδέψουν σε χώρες της ομάδας Σένγκεν, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.

Τα είχαν κάτι Ινδοί, οι οποίοι λέγεται ότι είχαν διασυνδέσεις στις Βρυξέλλες, που ενεθάρρυναν αρκετά ευρωπαϊκά προξενεία στη Μόσχα να συνεργαστούν μαζί τους, μεταξύ των οποίων και το ελληνικό.

Έτσι, αντί να προσκομίζουν οι Ρώσοι ενδιαφερόμενοι για βίζα Σένγκεν τα δικαιολογητικά τους στα 3 γκισέ του ελληνικού προξενείου, στη οδό Σπιριντόνοφκα 14, κοντά στην έδρα του πρακτορείου Τας, στο κέντρο της ρωσικής πρωτεύουσας, τα παρέδιδαν στο παρακείμενο VC, πληρώνοντας 15 δολάρια επιπλέον του κανονικού κόστους της βίζας.

Δηλαδή με άλλα λόγια, οι 1.000.000 Ρώσοι τουρίστες στη Ελλάδα πλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώνουν μέχρι πρόσφατα 15.000.000 δολάρια έξτρα το χρόνο στους Ινδούς επιχειρηματίες, οι οποίοι είχαν νοικιάσει ένα γραφείο της κακιάς ώρας και χρησιμοποιούσαν Ρώσους νεαρούς χαμηλόμισθους υπαλλήλους, συνολικού ετήσιου κόστους περίπου 150.000 δολαρίων. Ετήσια κέρδη για τους Ινδούς περίπου 14.850.000 δολάρια το χρόνο.

Κάθε απόγευμα , οι Ινδοί μετέφεραν σε τσουβάλια τα δικαιολογητικά των Ρώσων  στο ελληνικό προξενείο για την έκδοση της βίζας και όταν ολοκληρωνόταν η διαδικασία από τους Έλληνες υπαλλήλους, οι Ινδοί ανελάμβαναν να τα μοιράσουν στους δικαιούχους των.

Η πρακτική συνέπεια για την ελληνική πλευρά ήταν η κατάργηση της καθημερινής ουράς των Ρώσων που περίμεναν για βίζα έξω από το ελληνικό προξενείο και η αλλαγή απασχόλησης των τριών υπαλλήλων της που παρελάμβαναν πριν από την εμφάνιση των VC, τα δικαιολογητικά.

Όλα αυτά μόνο κατά τους ελάχιστους καλοκαιρινούς μήνες κατά τους οποίους κάνουν οι Ρώσοι τουρισμό.

Έκτοτε, επί περίπου 10 χρόνια πολλοί ιδιώτες Έλληνες, τουριστικές ενώσεις και άλλα ιδρύματα της χώρας μας, προσπάθησαν να αναλάβουν την εκμετάλλευση  του χρυσοφόρου αυτού "Ελντοράντο", το οποίο τελικά δόθηκε, άγνωστο σε εμάς με ποια διαδικασία, στους συνεταίρους Δημήτρη Πλατή, πρώην διπλωμάτη και υπεύθυνο στο ΥΠΕΞ για τις μπίζνες της Ελλάδας στο εξωτερικό και στη συνέχεια επί πολλά χρόνια δεξί χέρι του επιχειρηματία Ευάγγελου Μυτιληναίου και Λευτέρη Οικονόμου, επιτυχημένο αστυνομικό, εκπρόσωπο Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας και επιτυχημένο υφυπουργό Δημόσιας Τάξης.

Τελευταία, μετά τη συνταξιοδότησή της, εμφανίστηκε στο "κάδρο", χωρίς να ξέρουμε υπό ποία ιδιότητα ακόμη, και η Δανάη Κουμανάκου, συνταξιούχος πρέσβης σήμερα, που έκανε την τελευταία θητεία της στη Μόσχα επί Σύριζα και γνώριζε άριστα τα σούξου-μούξου των Viza Center στη Ρωσία.

Τελικά, η ελληνική ομάδα μπλέχτηκε δικαστικά με τους Ινδούς που φαίνεται ότι θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά, με τους Έλληνες, όπως λένε οι πληροφορίες από τη Μόσχα, να έχουν κατσικωθεί δίπλα τους και προφανώς να παίρνουν ποσοστά (κι΄αυτοί;) από τα κέρδη...

Πολλά τα ερωτηματικά που θα μπορούσαμε να υποβάλουμε. Π.χ. ποιος είναι ο επίσημος αρμόδιος για το θέμα από ελληνικής πλευράς; Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ή κάποιος άλλος; Οι κινήσεις για να πάρουν τα Visa Center οι ανωτέρω πρώην δημόσιοι υπάλληλοι πραγματοποιήθηκαν επί πρέσβη Σπινέλη, που αν και συνταξιούχος τοποθετήθηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ουνέσκο, επί Δανάης Κουμανάκου που εθεάθη στη Μόσχα μετά τη συνταξιοδότησή της όπως μας διαβεβαιώνει πηγή μας στη Ρωσία, ή επί Ανδρέα Φρυγανά που ανακαλείται τις μέρες αυτές πάραυτα στην Αθήνα;

Η δουλειά, η κάθε δουλειά, όμως, δεν είναι ντροπή και συνεπώς μπορούμε να συγχαρούμε ελεύθερα και χωρίς φόβο και άλλους συναδέλφους των ανωτέρω που εκμεταλλεύτηκαν τις προνομιακές δημόσιες θέσεις , επαφές και γνώσεις τους, για να μεταπηδήσουν από το δημόσιο στο ιδιωτικό τομέα, μετά τη σύνταξή τους, ή και  για να κάνουν δουλίτσες στα κρυφά, ταυτόχρονα με την κανονική διπλωματική τους δουλειά.

Κλασσική περίπτωση είναι αυτή του συνταξιούχου πρέσβη Κυριάκου Ροδουσάκη που διετέλεσε διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου πριν μετατεθεί στη Μόσχα, όπου εξυπηρέτησε τα μέγιστα τους Δημήτρη Κοπελούζο, Άκη Τσοχατζόπουλο και αρκετούς άλλους προσωπικούς και κομματικούς φίλους του. 'Ενα μεγάλο μπράβο στον εργατικό Κυριάκο!

Του αξίζει όμως ένα ακόμη μεγαλύτερο μπράβο διότι από τη Ιαπωνία όπου υπηρετούσε αργότερα, έστειλε δύο φίλους του Ιάπωνες επιχειρηματίες, μέσω γνωστού ταξιδιωτικού πράκτορα, φίλου του Τάκη Σταυριανάκου του "Αλεξάντερ Μπλοκ" και της Moscow Airlines, σε γνωστούς του στο  Δημαρχείο της Μόσχας για να τους βοηθήσουν να ανοίξουν γιαπωνέζικο εργοστάσιο... προφυλακτικών στη Ρωσία, όπως έγραψε πριν αρκετά χρόνια η "Ελευθεροτυπία", χωρίς  να διαψευστεί. Ο Κυριάκος είχε μανία και με τα  γουναρικά της Καστοριάς, την οποία μάλιστα επισκέφτηκε ινκόγνιτο, αλλά τον πρόλαβε στη στροφή ο Μπόρις Μουζενίδης.

Ένα επίσης μεγάλο μπράβο για την εργατικότητά του στον συνταξιούχο πρέσβη Ηλία Κλη, ο οποίος δεν αρκέστηκε στα γεράματα στη θέση που κατείχε στον ΣΕΒ, ή στη θέση του αρμόδιου των ελληνορωσικών σχέσεων στο υπουργείο Εξωτερικών, αλλά ήθελε  ο γουορκαχόλικ να γίνει και ...έμπορος φαρμάκων στη Ρωσία, στη οποία είχε υπηρετήσει ως πρέσβης πριν πάρει σύνταξη. Μάλιστα, λέγεται, δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη στις ικανότητες των συναδέλφων του διπλωματών και έψαχνε μετά μανίας τον ρωσοπόντιο του γραφείου Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής  πρεσβείας Μόσχας, γιατί μόνο αυτός μπορούσε να συνεννοηθεί με τις ρωσικές φαρμακοβιομηχανίες και νοσοκομεία.